|
 |
Home ›
Huidverzorging ›
Huidveroudering: tekenen en oorzaken
We weten allemaal dat verouderen onvermijdelijk is. Het is het leven zelf. De tijd gaat snel en
vroeg of laat merkt u dat ook aan uw gezicht.
Maar wat zijn nu de oorzaken van huidveroudering? En hoe kunnen we dat proces vertragen? Sinds
mensenheugnis stelt men zich al deze vragen. Antiverouderings- en cosmetische wetenschappen hebben zich gefocust op dit onderwerp en
hebben een paar opmerkelijke stappen gezet, zowel wat het begrijpen van de oorzaken van veroudering betreft als in verband met het
vertragen ervan.
Oorzaken van veroudering:
Elke veroudering van het lichaam kan in één of twee verschillende types ingedeeld worden:
intrinsieke veroudering, genetisch bepaald en extrinsieke veroudering, veroorzaakt door omgevingsfactoren. Vaak is er een combinatie
van de twee, wat resulteert in vroegtijdige veroudering.
Intrinsieke veroudering – het natuurlijke verouderingsproces begint gewoonlijk
wanneer iemand midden de 20 is. De huid produceert minder collageen en de elastine in de huid heeft minder veerkracht. Dode huidcellen
worden minder snel afgestoten en de omzetting in nieuwe cellen verloopt trager. Deze veranderingen starten reeds wanneer iemand midden
de 20 is, maar de tekenen van deze wijziging zijn gewoonlijk pas enkele tientallen jaren later zichtbaar. Volgende zaken zijn tekenen
van intrinsieke veroudering:
• fijne lijntjes en rimpels
• dunne, doorzichtige huid
• verlies van onderliggende vetlagen, resulterend in ingevallen wangen, holle ogen
en verlies van stevigheid in nek en handen
• krimpen van beenderen, leidend tot verzakte kin
• onvermogen om voldoende te zweten om de huid af te koelen
• grijzend haar, haarverlies en ongewenste haargroei
• verdunning van de nagelplaat, ontwikkeling van ribbels en verlies van de lunula
(wit half maantje bij de basis van de nagel)
Omdat het de genen zijn die het natuurlijke verouderingsproces dicteren, zullen sommigen hun eerste grijze haren en kraaienpootjes
opmerken wanneer ze twintiger zijn, terwijl anderen misschien al veertig zijn en nog niet grijs zijn en nog helemaal geen rimpels
vertonen. Omwille van dezelfde reden zullen sommigen ontdekken dat bepaalde lichaamsplaatsen vroeger tekenen van veroudering vertonen
dan andere zones. Het kan gebeuren dat een vrouw nog niet grijs is en nog geen rimpels heeft, maar wel merkt dat haar handen steeds
méér op die van haar moeder gaan lijken.
Extrinsieke veroudering – de veroudering veroorzaakt door externe bronnen is een
verzameling van veel factoren die er mee helpen voor zorgen dat de huid sneller veroudert dan “normaal” zou zijn op basis van de
genetische bepaling. De meest gebruikelijke externe factor hier is blootstelling aan de zon, maar er zijn ook andere factoren,
bijvoorbeeld herhaaldelijke gelaatsuitdrukkingen, slaaphoudingen, zwaartekracht en roken.
Zon: Tenzij u beschermd bent, kunnen zelfs een paar minuutjes dagelijkse
blootstelling aan de zon gedurende enkele jaren merkbare huidveranderingen teweegbrengen. Huidkanker, sproetjes en leeftijdsvlekken
zijn niet de enige risico’s. Blootstelling aan de zon is ook verantwoordelijk voor spataders in het gezicht, ruwe en lederachtige
huid, fijne rimpels, losse huid, vlekken in de teint en dikke, wratachtige, ruwe, roodachtige plekken op de huid die actinische
keratoses heten.
Dermatologen noemen de veroudering veroorzaakt door blootstelling aan de zon “fotoveroudering”.
De hoeveelheid fotoveroudering hangt in ruime mate af van iemands huidskleur en het verleden van zijn of haar blootstelling aan de
zon. Mensen met een lichte huid zijn gevoeliger voor fotoveroudering dan mensen met een huid die donkerder is. De persoon met lichte
huid en een zekere hoeveelheid blootstelling aan de zon zou ernstige gevolgen van fotoveroudering kunnen hebben, terwijl diegene met
donkere huid misschien alleen fijne rimpels en een vlekkerige huid ontwikkelt met dezelfde blootstelling.
Volgende pagina
|
|
|
|
